دانلود پاورپوینت بررسی امام زاده سید منصور ساوه

بقعة این امامزاده در خیابان امام خمینى x8d شهر مأمونیّه، در 42 کیلومترى شمال غربى شهر ساوه واقع شده و مشهور به «سلطان سیّد منصور و شاهزاده منصور» است.

ساختمان بقعه، قدیمى و داراى صحن و دو ایوان شمالى و جنوبى است. پلان بقعه هشت ضلعى است که چهار ضلع اصلى آن بزرگتر و چهار ضلع گوشه ها کم عرض تر مى باشند.

گنبد قدیمى آن به صورت عرقچینى و آجرى کم خیز است و از داخل داراى گچکارى و نقوش هندسى و کتیبه نستعلیق است. 12 آئینه کوچک در فضاى زیر گنبد و آئینه کارى هایى در اطراف دیوارهاى بقعه به چشم مى خورد.

ایوان شمالى بقعه آجرکارى و آئینه کارى است و کاشى هاى شش ضلعى فیروزه اى، ازاره آن را پوشش داده اند.

در گذشته بر روى مرقد ضریح چوبى زیبایى داشته که به جهت مرمّت به ادارة میراث فرهنگى تحویل شد و پس از مرمّت به موزة چهار فصل شهر اراک منتقل شد.

در تابلویى که در کنار ضریح بقعه در موزه نصب شده، نوشته است: «ضریح چوبى امامزاده سیّد منصور از نوادگان امام
موسى کاظم x89 که واقع در روستاى مامونیه ساوه مى باشد. این ضریح قدیمى به شدّت تخریب شده بود که توسّط میراث فرهنگى به موزه منتقل و مرمّت گردید».

ضریح داراى مشبک هاى لوزى و برجسته کارى ستاره اى شکل و اشکال هندسى دیگر است. متن کنده کارى شده روى آن به شرح ذیل مى باشد: «هذا الصندوق و المرقد المقدّس حضرت السلطان ولى ابوالنصر سلطان سیّد المنصور بن امام موسى الکاظم x89 ، عمل خاکسار خطار؟ بن محمود قنبر نجار ساوجى در دهم شهر رجب سنه 947 هـ . ق».

بجاى صندوق قبلى، ضریح بسیار عالى از جنس آب طلا و نقره بر روى مرقد نصب شده که بر روى درِ آن نوشته شده: «بسمه تعالى، ضریح مطهّر امامزاده منصور بن موسى الکاظم x89 به همّت هیأت امناء بقعه مبارکه تحت نظارت اداره اوقاف و امور خیریّه شهرستان ساوه به تاریخ 1371 هجرى شمسى مطابق 1413 قمرى در اصفهان اتمام یافت، عمل حاج مصطفى روزگاریان».

مرقد امامزاده حدود یک متر از کف بقعه ارتفاع دارد و سنگ مرمرى در سال 1371 بر روى قبر نصب شده است.

در داخل حرم کتیبه نستعلیق وجود دارد که متن آن به شرح ذیل است: «اللَّه، محمّد، على، فاطمه، حسن و حسین فى سنه 1320 [یا 1330] السلطان بن السلطان شاهزاده سیّد منصور بن امام موسى الکاظم x89».

درهاى چوبى و قدیمى بقعه و نیز سنگ هایى با اسامى
14 معصوم در زمان بازدید ما در انبار بقعه وجود داشت که به اداره اوقاف منتقل شد. یک در نفیس جدید که داراى کتیبه نستعلیق با اشعار فارسى و آیات قرآن در بقعه نصب شده است، وجود دارد.

در حیاط شمالى بقعه، تعدادى حجره جهت اسکان زوّار قرار دارد. این بقعه در سالیان اخیر توسّط اداره اوقاف و خودیارى مردم مرمّت شده است.

نسب شریف: براساس شهرت محلّى و نیز کتیبه صندوق، امامزاده سلطان سیّد منصور، فرزندِ امام موسى کاظم x89 معرفى شده است. اگر چه این ادّعا با هیچ یک از کتب معتبر انساب هم خوانى ندارد اما شیخ کمال الدّین فراهانى به استناد کتاب بحرالانساب که از اعتبار چندانى برخوردار نیست مى نویسد: «در آن کتاب براى امام موسى x89 ، 32 فرزند ذکر شده که نام یکى از آنها محسن است. محسن بن موسى x89 را 11 فرزند بود که سوّمین فرزند آن منصور نام داشت. امامزاده زید در تهران برادر ایشان و امامزاده مطیب مدفون در منطقة اوین برادرزاده ایشان است» او سپس داستان بى اساس مبنى بر مهاجرت این امامزادگان به ساوه و درگیرى با حاکم آنجا و پس شهادت سیّد منصور ذکر مى کند که همه آن از تراوشات ذهن ایشان و بدون منبع و ماخذ معتبر است.

به اعتقاد ما، شخص مدفون در این بقعه یکى از سادات حسینى و از نسل حسن أفطس است که نسب شریفش با هشت واسطه به امام سجّاد x89 منتهى مى شود که از قرار ذیل است: سیّد منصور بن اسحاق بن محمّد بن عبداللَّه بن ابى الحسن على الدینورى بن حسن بن حسین بن حسن أفطس بن على الاصغر بن امام على بن الحسین السجّاد x89 . ظاهراً پدر او به جهت سکونت پسر عموهایش به نام هاى سیّد على بن احمد بن محمّد بن حسن بن حسین بن حسن افطس و محمّد بن حسین بن حسن افطس در تفرش و فراهان و هزاوه به منطقه ساوه مهاجرت نموده است. او در این شهر صاحب یک فرزند بنام سیّد منصور مى شود که از او فرزندى بنام شرفشاه به وجود مى آید. وفات وى به احتمال قوى در انتهاى قرن پنجم هجری اتّفاق افتاده است. سیّد منصور، نواده اى دارد بنام سیّد هاشم بن روزبه بن شرفشاه بن منصور که در روستاى جوشقان ساوه مدفون است.